ارزیابی و استقرار راهکارهای مدیریت پسماند و انرژی در راستای دستیابی به توسعه پایدار شهری

توسعه پایدار شهری مستلزم یکپارچه سازی موثر بین رشد اقتصادی عدالت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست است. یکی از چالش برانگیزترین ابعاد این توسعه مدیریت بهینه منابع و پسماند در کلان شهرها می باشد. این پژوهش با هدف ارزیابی اثر بخشی راهکارهای نوین در مدیریت یکپارچه پسماند و بهینه سازی مصرف انرژی در محیط شهری تدوین شده است. روش تحقیق این مطالعه ترکیبی از رویکردهای توصیفی-تحلیلی و مطالعات موردی (Case Study) است که بر اساس داده های کمی و کیفی جمع آوری شده از شهر (الف) انجام شده است. نتایج نشان می دهد که استقرار فناوری های نوین مانند سیستم های هوشمند تفکیک پسماند در مبدا و اجرای طرح های بهره وری انرژی در ساختمان های عمومی، تاثیر مستقیمی بر کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و افزایش ظرفیت بازیابی منابع داشته است. این مقاله مدل مفهومی را برای ادغام مدیریت انرژی و پسماند در برنامه ریزی شهری ارائه می دهد و تاکید می کند که موفقیت در این مسیر نیازمند تغییرات سیاستی قاطع و مشارکت فعال شهروندان است. این یافته ها می تواند به عنوان راهنمایی برای سیاست گذاران شهری در جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار، مدنظر قرار گیرد.

Keywords:

توسعه پایدار , شهری , مدیریت پسماند , بهینه سازی انرژی , محیط زیست شهری , برنامه ریزی شهری