تحلیل الگوهای مهاجرت و تغییرات جمعیتی با استفاده از داده کاوی در شهر تهران

هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل الگوهای پنهان مهاجرت و تغییرات جمعیتی در شهر تهران با بهره گیری از تکنیکهای پیشرفته داده کاوی است. تمرکز اصلی بر درک روندهای مهاجرتی، شناسایی کانونهای جذب و تراکم جمعیت و پیش بینی تغییرات آتی می باشد. این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد داده کاوی است. داده های مورد استفاده شامل داده های سرشماری مرکز آمار ایران، داده های ثبت احوال و مجموعه داده های ثبتی شهرداری تهران در یک بازه زمانی ده ساله (۱۳۹۰-۱۴۰۰) می باشد. پس از مرحله پیش پردازش و پاک سازی، داده ها از الگوریتم های خوشه بندی مانند K-Means و DBSCAN برای شناسایی مناطق مشابه از نظر الگوی مهاجرت و ترکیب جمعیتی و از الگوریتم های طبقه بندی مانند درخت تصمیم برای پیش بینی روند مهاجرت استفاده شد. یافته ها حاکی از وجود چهار خوشه متمایز در بین مناطق ۲۲ گانه تهران است. خوشه ای متشکل از مناطق شمالی مانند مناطق ۱، ۲ و ۳ به عنوان قطب جذب مهاجران با سطح اقتصادی - اجتماعی بالا شناسایی شد در حالی که خوشه ای از مناطق حاشیه ای مانند مناطق ۱۸، ۱۹ و ۲۰ مهاجرت خروجی و کاهش تراکم جمعیت را تجربه کرده اند. همچنین الگوها حاکی از یک مهاجرت معکوس از مرکز به حومه های شمالی و غربی استان تهران است. نتایج نشان می دهد که داده کاوی ابزاری قدرتمند برای کشف الگوهای پیچیده جمعیتی است. این یافته ها می تواند به برنامه ریزان و سیاست گذاران شهری در تدوین استراتژی های دقیق تر برای توزیع خدمات، مدیریت منابع، برنامه ریزی مسکن و توسعه زیرساخت ها کمک شایانی نماید.

Keywords:

داده کاوی , تحلیل , جمعیت , مهاجرت , شهر تهران , خوشه بندی , برنامه ریزی شهری