کاربرد فناوریهای نوین در پایش و حذف آلاینده های محیط زیست (مطالعه موردی شهر تهران)

آلودگی محیط زیست به ویژه در کلانشهرهایی مانند تهران به یک چالش جدی تبدیل شده که سلامت انسان و اکوسیستم ها را به شدت تهدید می کند. این مقاله به بررسی کاربرد فناوری های نوین در پایش و حذف آلاینده های محیط زیست با تمرکز بر شهر تهران می پردازد. با توجه به موقعیت جغرافیایی و تراکم جمعیتی، تهران این شهر با انواع پیچیده ای از آلاینده های هوا، آب و خاک مواجه است. در این مطالعه فناوری های متعددی از جمله بیوتکنولوژی (پریفایتون)، فناوری نانو، نانوفتوکاتالیست ها و نانوجاذب ها، سامانه های هوش مصنوعی و انرژی های تجدید پذیر مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که پریفایتون به عنوان یک جامعه زیستی متشکل از میکروارگانیسم های مختلف توانایی قابل توجهی در حذف آلاینده های آلی، داروهای شیمیایی، فلزات سنگین و میکروپلاستیک ها دارد. همچنین نانوفتوکاتالیست ها با استفاده از مکانیسم تجزیه نوری آلاینده ها در حضور نور مرئی کارایی بالایی در حذف آلاینده های آلی از محیط های آبی و هوایی نشان داده اند. به کارگیری هوش مصنوعی در مدیریت انرژی و بهینه سازی مصرف نیز منجر به کاهش قابل توجه انتشار گازهای گلخانه ای شده است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی منابع معتبر علمی، راهکارهای عملی برای اجرای این فناوری ها در شرایط خاص شهر تهران ارائه می دهد. در نهایت ترکیب هوشمندانه این فناوری ها می تواند به راهکارهای پایدار و موثری برای کاهش آلودگی در تهران منجر شود.

Keywords:

فناوریهای نوین , آلاینده های محیط زیست , پایش , حذف آلاینده ها , تهران , پریفایتون , نانوفتوکاتالیست ها , هوش مصنوعی