نقش مدیریت بحران در کاهش پیامدهای نابرابری درآمد برای ارتقاء نوآوری و رشد پایدار در اقتصادهای در حال توسعه

در شرایطی که اقتصادهای نوظهور با بحران های اقتصادی، نابرابری اجتماعی و آسیب پذیری های نهادی مواجه اند، توجه به نقش مدیریت بحران در ارتقای تاب آوری و ظرفیت نوآوری بیش از پیش اهمیت یافته است. یکی از مولفه های کلیدی در این زمینه نحوه مواجهه با نابرابری درآمدی است که می تواند به طور مستقیم بر فرآیندهای نوآورانه و پایداری رشد اقتصادی اثرگذار باشد. در این مطالعه با استفاده از داده های ترکیبی مربوط به ۳۰ کشور منتخب در حال توسعه و با تمرکز بر بازه زمانی ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۰، تاثیر مدیریت بحران نابرابری درآمد بر شاخص های نوآوری بررسی شده است. تحلیل با بهره گیری از روش اقتصادسنجی پویای پانل (Dynamic Panel) با استفاده از تخمین گر Arellano-Bond انجام شده تا اثرات درون زای احتمالی و ناهمسانی واریانس کنترل شود. نتایج نشان می دهد که در کشورهایی با سیاست های فعال در زمینه کاهش نابرابری حتی در شرایط بحرانی عملکرد نوآوری بهبود یافته و سرمایه انسانی و زیرساخت های فناورانه نقش میانجی مهمی در این رابطه ایفا می کنند. تفاوت اثرگذاری نیز در گروه های مختلف درآمدی مشاهده شده است، به طوری که کشورهای با درآمد پایین بیشتر از کانال های اجتماعی و کشورهای با درآمد متوسط از طریق تقویت نهادی و اقتصادی از مزایای این سیاست ها بهره مند می شوند. پژوهش حاضر با ارائه چارچوبی تحلیلی و سیاست محور ضرورت طراحی راهبردهای تاب آور ساز در برابر بحران نابرابری را برای تسهیل نوآوری در اقتصادهای نوظهور برجسته می سازد.

Keywords:

مدیریت بحران , اقتصادی , نابرابری درآمد , نوآوری در اقتصادهای نوظهور , رشد پایدار , تحلیل پانل پویا (Dynamic Panel Analysis)