نقش نهاد ناظر در ثبات و توسعه بازار سرمایه: ایران چارچوب سیاستی مبتنی بر اصول IOSCO و قوانین داخلی

بازار سرمایه زمانی کارکرد اصلی خود تجهیز و تخصیص کارای منابع را به درستی انجام می دهد که دو شرط به صورت همزمان برقرار باشد ثبات و توسعه. ثبات صرفا به آرامش مقطعی قیمتها محدود نمی شود و سلامت سازوکار کشف قیمت، استمرار دسترسی به زیرساخت های پس از معاملات و کاهش احتمال سرایت اخلال را در بر می گیرد. توسعه نیز تنها افزودن ابزارها نیست؛ بلکه افزایش عمق، بهبود کیفیت افشا، دسترسی برابر سرمایه گذاران و ارتقای حاکمیت شرکتی را شامل می شود. مسئله این مقاله، تبیین نقش نهاد ناظر بازار سرمایه ایران در برقرار کردن تعادل پایدار میان ثبات و توسعه است. رویکرد پژوهش نظری و تحلیلی است و بر همترازی با اصول پذیرفته شده جهانی در تنظیم گری اوراق بهادار و زیرساخت های بازار مالی استوار است. ابتدا جایگاه حقوقی و نهادی ناظر در قوانین داخلی و دستورالعمل های پایین دستی توضیح داده می شود؛ سپس کارویژه های آن در حوزه حکمرانی و استقلال تنظیم گری و نظارت ریسک محور، افشا و حسابرسی و حمایت از سرمایه گذار، سلامت ریزساختار بازار و تاب آوری زیرساخت های پس از معاملات تحلیل می گردد. نتیجه اصلی مقاله این است که ترکیب استقلال نهادی صیانت شده، نظارت ریسک محور تقویت شده با فناوری های نظارتی، اجرای سخت گیرانه استانداردهای افشا و حاکمیت شرکتی، بازطراحی هوشمند ابزارهای خردبازاری و تقویت تاب آوری عملیاتی پس از معاملات می تواند همزمان نوسان های مخل را کاهش دهد، نقدشوندگی را حفظ کند و اعتماد سرمایه گذار و کارایی تامین مالی را افزایش دهد. بر این مبنا نقشه راهی مرحله ای و سنجش پذیر برای بومی سازی این چارچوب در ایران ارائه می شود.

Keywords:

نهاد ناظر , ثبات بازار سرمایه , حمایت از سرمایه گذار