مروری انتقادی بر نقش درمان های شناختی–رفتاری در بهبود اضطراب زایمان و رضایت زناشویی: یک چشم انداز مفهومی

دوران بارداری و گذار به نقش والدینی، یکی از مهم ترین و در عین حال چالش برانگیزترین مراحل زندگی فردی و زناشویی است. اضطراب زایمان به عنوان یک پدیده شایع، نه تنها بر سلامت روان مادر تاثیر می گذارد، بلکه می تواند کیفیت روابط زناشویی را نیز تحت الشعاع قرار دهد. در این میان، درمان های شناختی–رفتاری (CBT) به عنوان یک رویکرد ساختارمند و مبتنی بر شواهد، توجه زیادی را برای مدیریت چالش های روانشناختی این دوره به خود جلب کرده اند. هدف این مقاله مروری، توصیف، طبقه بندی و تحلیل انتقادی پژوهش های انجام شده در زمینه نقش درمان های شناختی–رفتاری در بهبود همزمان اضطراب زایمان و رضایت زناشویی است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه ای، به بررسی جامع مبانی نظری، شواهد پژوهشی و شکاف های موجود در این حوزه می پردازد. یافته های مرور حاضر نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر CBT، از طریق اصلاح خطاهای شناختی، آموزش مهارت های مقابله ای و بهبود ارتباطات بین فردی، پتانسیل بالایی برای کاهش اضطراب مرتبط با زایمان و ارتقاء رضایت زناشویی در زوجین باردار دارند. با این حال، پژوهش ها اغلب بر یکی از این دو متغیر متمرکز بوده و کمتر به تاثیر همزمان و تعاملی این مداخلات بر هر دو حوزه پرداخته اند. این مقاله ضمن تحلیل روندهای موجود و شناسایی تضادها، چالش های نوظهور مانند لزوم تطبیق فرهنگی مداخلات و ادغام فناوری های دیجیتال را مورد بحث قرار می دهد و در نهایت، مسیرهای پژوهشی آینده را برای پر کردن شکاف های دانش موجود و تدوین پروتکل های درمانی یکپارچه و زوج محور پیشنهاد می کند.

Keywords:

درمان شناختی–رفتاری (CBT) , اضطراب زایمان , ترس از زایمان , رضایت زناشویی , مقاله مروری