حریم خصوصی در تجارت الکترونیک

با گسترش تجارت الکترونیک و نقش فزاینده آن در اقتصاد دیجیتال حفاظت از حریم خصوصی کاربران به یکی از دغدغه های اساسی حقوقی و فنی بدل شده است. این پژوهش با هدف واکاوی ابعاد مختلف حریم خصوصی در بستر تجارت الکترونیک نخست به تبیین مفاهیم بنیادین حریم خصوصی و عناصر آن از جمله خصوصی بودن، استقلال در تصمیم گیری، آزادی نسبی از محدودیت های حقوقی و حفظ محرمانگی و عدم جواز دخالت دیگران پرداخته است. مطالعه حاضر به روش توصیفی-تحلیلی با بررسی تطبیقی حقوق ایران و مقررات بین المللی تلاش کرده است نحوه جمع آوری و تحلیل اطلاعات شخصی کاربران، انواع داده های پردازش شده از کوکی ها و تراکنش های مالی تا داده های دموگرافیک و فنی و چالش هایی نظیر امنیت زیرساخت، اعتماد و رضایت کاربران را شناسایی و ارزیابی کند. نتایج نشان می دهد اگرچه تجارت الکترونیک فرصت گردآوری داده و تحلیل رفتار کاربران را گسترش داده اما همزمان احتمال تعرض به حریم خصوصی و بروز تهدیدات امنیتی را نیز افزایش یافته است. پژوهش ضمن بررسی خدمات امنیتی مورد نیاز (محرمانگی، تصدیق هویت، تمامیت داده و انکارناپذیری) و تحلیل راهکارهای فناورانه و مدیریتی، با اتکا به مطالعات موردی مانند رویکرد امنیتی آمازون و بحران داده های فیسبوک ضرورت بهبود چهارچوب های قانونگذاری و پیاده سازی استانداردهای بین المللی را برای ارتقاء حمایت از حریم خصوصی در تجارت الکترونیک تاکید می کند.

Keywords:

امنیت سایبری , تجارت الکترونیک , حریم خصوصی , حریم خصوصی دیجیتال