شناسایی ابتکارات جامعه جهانی برای استفاده مشترک و حل و فصل منازعات مربوط به آب شیرین به عنوان یک حق بنیادین بشر

مسئله کمبود آب شیرین یکی از چالش های اساسی جهان امروز به شمار می رود که علاوه بر تهدید امنیت غذایی و بهداشتی کشورها به سبب اهمیت استراتژیک آن موجب بروز منازعات منطقه ای و بین المللی شده است. در این میان، دسترسی به منابع آب شیرین که به عنوان یک حق بنیادین بشر شناخته می شود ضرورت دارد تا به شیوه ای پایدار و عادلانه تضمین شود. با افزایش نگرانی ها در خصوص رشد جمعیت، تغییرات اقلیمی و آلاینده های صنعتی، جامعه جهانی به دنبال روش های نوآورانه جهت مدیریت و اشتراک منابع آب شیرین و کاهش تنش های ناشی از این منابع محدود است. هدف اصلی این پژوهش بررسی و شناسایی ابتکارات موجود در سطح جهانی برای استفاده مشترک از منابع آب شیرین با رویکرد حل و فصل منازعات مرتبط با آن است همچنین تلاش می شود تا الگوهای موفق همکاری در این حوزه معرفی شود که قادر به ترویج دسترسی پایدار و برابر به منابع باشند. با این شرایط سوال این است که چگونه جامعه جهانی توانسته است مکانیزم هایی جهت مدیریت منازعات منابع آب شیرین ایجاد کند؟ چه ابتکاراتی در این زمینه تحقق یافته است و میزان تاثیرگذاری آنها چگونه ارزیابی می شود؟ آیا مدل های پیشنهادی قابلیت تعمیم پذیری به مناطق مختلف جهان را دارا هستند؟ روش تحقیق در این مقاله توصیفی – تحلیلی است و یافته ها نشان دهنده آن است که همکاری بین المللی و ایجاد چارچوب های قانونی مشترک می تواند از یک سو بهره وری استفاده از منابع آب شیرین را افزایش دهد و از سوی دیگر منازعات موجود را کاهش دهد. با تلفیق رویکردهای فناورانه و سیاست گذاری های شفاف امکان دستیابی به مدیریت پایدار و حل و فصل زیربنایی چالش های مربوط به آب شیرین فراهم خواهد شد.

Keywords:

جامعه جهانی , آب , منازعات , حقوق بشر