بازنگری و بهبود عوامل موثر بر جامعه پذیری سیاسی دانش آموزان مقطع ابتدایی

پژوهش کیفی حاضر با رویکرد کنش پژوهی در جهت شناسایی و بهبود فرآیندهای جامعه پذیری سیاسی دانش آموزان در مقطع ابتدایی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش ۶۴ دانش آموز کلاس ششم ابتدایی مدرسه شاهد غلامحسین افتخاری استان کرمانشاه می باشد. در این پژوهش ابزار گردآوری داده ها مشاهدات تاملی و مصاحبه با دانش آموزان و معلمان هدف بوده است و داده های حاصل از مشاهدات و مصاحبه های نیمه ساختارمند جمع آوری شده و داده ها طی سه مرحله باز، محوری و انتخابی کدگذاری شدند. از جمله کدهای محوری به دست آمده که می توانند ابعاد جامعه پذیری سیاسی را روشن نمایند، می توان به پذیرش مقررات مدرسه، احترام به اقتدار معلم، رفتارهای مبتنی بر تبعیت و یا عدم پیروی از قانون، همکاری و مشارکت در فعالیت های گروهی و تصمیم گیری های کلاسی، پذیرش مسئولیت های فردی و اجتماعی، درونی سازی ارزش های شهروندی، مطالبه گری و طرح پرسش، تعامل انتقادی با محتوای آموزشی، مقابله با قدرت رسمی، تجربه تبعیض و نابرابری در مدرسه، سازگاری با ساختار قدرت پنهان و سازگاری با فشارهای گروهی، نقش پذیری جنسیتی در مدرسه، بی تفاوتی نسبت به فضای اجتماعی مدرسه، همدلی و رفتارهای نوع دوستانه، رقابت طلبی و برتری جویی و پذیرش ارزش های فرهنگی مدرسه اشاره کرد که در نهایت طی کدگذاری گزینشی پنج مقوله نظم پذیری و اقتدارگرایی نهادی، مشارکت پذیری و مسئولیت اجتماعی، نقدپذیری و کنش انتقادی، کنشگری اجتماعی و نمودهای رفتاری جامعه پذیری سیاسی استخراج گردید.

Keywords:

کنش , پژوهی , جامعه شناسی , سیاسی , دانش آموزان مقطع ابتدایی