کژکاوی جایگاه رضایت آگاهانه بیمار در مسئولیت مدنی و کیفری پزشک در حقوق ایران

Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 25

This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

LPCCDSTS04_079

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

Abstract:

رضایت آگاهانه بیمار یکی از مهمترین ابزارهای تضمین حقوق فرد و احترام به خودمختاری او در فرآیند درمان است. این مفهوم در حقوق پزشکی معاصر، نه تنها یک الزام اخلاقی بلکه شرط مشروعیت اقدامات پزشک و سپر دفاعی او در برابر مسئولیتهای مدنی و کیفری به شمار می رود. در نظام حقوقی ایران هرچند مقرراتی چون ماده ۵۹ قانون مجازات اسلامی به رضایت بیمار اشاره کرده اند اما تعریف دقیق و شفاف از آگاهی و عناصر تشکیل دهنده رضایت معتبر، ارائه نشده و این امر موجب ناهمگونی رویه قضایی و ضعف ضمانت اجرا شده است. هدف این پژوهش، تحلیل جایگاه رضایت آگاهانه بیمار در حقوق ایران، بررسی آثار فقدان یا نقصان آن بر مسئولیت های مدنی و کیفری پزشک، و ارائه راهکارهای اصلاحی بر پایه مبانی فقهی و معیارهای بین المللی است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه تطبیقی انجام شده است. داده ها از منابع کتابخانه ای شامل قوانین، آرای قضایی، متون فقهی، و استانداردهای بین المللی گردآوری و با رویکرد استدلالی و مقایسه ای تحلیل گردید. یافته ها نشان می دهد که در مسئولیت مدنی فقدان رضایت آگاهانه حتی در شرایط موفقیت درمان می تواند به احراز تقصیر پزشک و الزام به جبران خسارت بینجامد، زیرا رضایت معتبر بخشی از تکلیف قانونی و اخلاقی پزشک است. در مسئولیت کیفری، عنصر رضایت آگاهانه به عنوان یکی از شروط سه گانه رفع وصف مجرمانه اقدامات پزشکی مطرح است و فقدان آن ممکن است منجر به تحقق جرایمی چون قتل غیرعمد، ایراد صدمه بدنی عمدی یا تخلف از نظامات دولتی شود. مبانی فقهی، با تاکید بر شرط علم و اختیار در اذن، ظرفیت کامل برای حمایت از مفهوم رضایت آگاهانه دارند اما این ظرفیت تاکنون به طور جامع در قوانین اجرایی منعکس نشده است. با وجود ریشه های محکم فقهی و اخلاقی جایگاه رضایت آگاهانه در حقوق ایران، همچنان با خلاهای قانونی، پراکندگی مقررات، ضعف ضمانت اجرا و فاصله از معیارهای جهانی مواجه است. این پژوهش پیشنهاد می کند که تعریف قانونی دقیق از رضایت آگاهانه با ذکر عناصر تشکیل دهنده آن، تدوین آیین نامه اجرایی استاندارد، تقویت ضمانت های مدنی و کیفری و آموزش مستمر کادر درمان و بیماران در دستور کار قرار گیرد. تحقق این اصلاحات می تواند علاوه بر افزایش شفافیت حقوقی و اعتماد عمومی، نسبت به کاهش دعاوی مرتبط با مسئولیت پزشکی نقش مهمی ایفا نماید.

Authors

مهشید کشاورز

کارشناسی رشته حقوق واحد شیراز دانشگاه آزاد اسلامی شیراز ایران