سازمان ملل و تحلیل ساختاری ناکارآمدی آن در حمایت از حقوق بشر) مطالعه موردی: بحران غزه (۲۰۲۳-۲۰۲۵

این مقاله با رویکردی انتقادی به بررسی عملکرد سازمان ملل در قبال بحران انسانی غزه پس از حملات هفتم اکتبر ۲۰۲۳ می پردازد. فرضیه اصلی پژوهش مبتنی بر این است که سازمان ملل به دلیل ساختارهای نهادی ناکارآمد، وابستگی به قدرت های بزرگ و محدودیت های سیاسی نتوانسته است نقش موثری در حمایت از غیر نظامیان فلسطینی ایفا کند. یافته های تحقیق نشان می دهد که این سازمان در بهترین حالت به صدور بیانیه های محکومیت و گزارش های توصیفی محدود شده و فاقد مکانیزم های اجرایی لازم برای مداخله موثر است. نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که سازمان های بین المللی عمدتا در خدمت منافع قدرت های هژمونیک بوده و از استقلال عملیاتی لازم برخوردار نیستند.

Keywords:

سازمان ملل , حقوق بشر , اسراییل , آمریکا , وتو , بحران غزه , نئورئالیسم