بحران بی تابعیتی کودکان در مناطق درگیری و اردوگاه های پناهندگان در زمان مخاصمات

بی تابعیتی کودکان در مناطق درگیری مسلحانه و اردوگاه های پناهندگان بحرانی چندلایه است که میلیون ها کودک را از حق داشتن هویت، آموزش و حفاظت محروم می سازد. این پژوهش با تحلیل رژیم حقوقی بین المللی و ملی، خلاهای ساختاری در اجرای تعهدات دولتی را در شرایط فروپاشی ثبت احوال و سلب تابعیت والدین بررسی می کند. از طریق مطالعه موردی تطبیقی و شناسایی چالش های عملی، راهکارهایی نظیر اصلاح قوانین ملی، ایجاد مکانیزم های ثبت تولد سیار، تشکیل نهاد قضایی موقت و تدوین پروتکل الحاقی به کنوانسیون ۱۹۶۱ پیشنهاد می شود. دستاورد اصلی ارائه چارچوبی عملی برای کاهش ۵۰ درصدی بی تابعیتی کودکان تا سال ۲۰۳۰ است که می تواند در کنگره جهانی پایان بی تابعیتی ۲۰۲۵ اجرا شود.

Keywords:

بی تابعیتی , کودکان , سلب تابعیت , مخاصمات مسلحانه , ثبت تولد , اردوگاه های پناهندگان