کاربرد مواد کربنی فعال شده در کاهش آلاینده های خروجی خودروها طراحی فیلتر ماژولار مبتنی بر زغال فعال با قابلیت احیا

افزایش غلظت آلاینده های ناشی از خودروها یکی از چالش های اصلی زیست محیطی در شهرهای بزرگ از جمله تهران و مشهد است. در این پژوهش روشی نوین برای کاهش آلاینده های خروجی خودرو بر پایه مواد کربنی فعال شده معرفی می شود. فیلتر طراحی شده شامل ماژول هایی با زغال فعال اصلاح شده است که در مسیر گازهای خروجی موتور (اگزوز) نصب می گردد و قابلیت احیا و استفاده مجدد دارد. در این طرح زغال فعال از بیوپسماند محلی تهیه و پس از فعال سازی فیزیکی و شیمیایی با ترکیبات فلزی اصلاح سطح شد تا ظرفیت جذب و پایداری حرارتی آن افزایش یابد. بر اساس شبیه سازی اولیه و تحلیل داده های تجربی مشابه انتظار می رود فیلتر پیشنهادی قادر به کاهش ۳۰ تا ۴۰ درصدی گازهای CO، NOX و حدود ۲۵ درصدی هیدروکربن های نسوخته باشد. این روش ضمن کاهش هزینه نسبت به کاتالیست سه راهه متداول قابلیت بازیابی دارد و هم راستا با شیمی سبز می باشد و می تواند به عنوان راهکاری پایدار در جهت کاهش آلودگی هوا و بهبود کیفیت هوا مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

زغال فعال , فیلتر اگزوز , جذب آلاینده , احیای حرارتی , بیوپسماند , شیمی سبز , کربن فعال , کاهش هزینه , ماژول , هیدروکربن های نسوخته , ترکیبات فلزی , کاتالیست های سه راهه