جایگاه دین در ارتقای کیفیت زندگی اجتماعی در جهان اسلام

در جهان امروز، کیفیت زندگی اجتماعی به عنوان یکی از شاخص های اساسی توسعه انسانی شناخته می شود. با این حال، بسیاری از مدل های ارزیابی کیفیت زندگی بر مبنای دیدگاه های مادی گرایانه غربی طراحی شده اند و کمتر به ابعاد معنوی و جمعی توجه دارند. در مقابل، آموزه های اسلامی کیفیت زندگی را در پرتو مفاهیمی چون حیات طیبه، عدالت، آرامش درونی، همبستگی اجتماعی و اخلاق عمومی معنا می کنند. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی توصیفی و با بهره گیری از منابع قرآنی، احادیث و آثار اندیشمندان اسلامی، نقش دین را در ارتقای کیفیت زندگی اجتماعی بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که دین از طریق تقویت سرمایه اجتماعی، معنابخشی به زندگی، ارتقای عدالت، بهبود سلامت روان، تقویت اخلاق عمومی و امید اجتماعی موجب ارتقای کیفیت زندگی می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که در مقایسه با رویکردهای مدرن، نگرش اسلامی با تاکید بر پیوند میان معنویت و زندگی اجتماعی الگویی جامع تر و انسانی تر ارائه می دهد. نوآوری پژوهش در بازتعریف مفهوم کیفیت زندگی از منظر اسلامی و تبیین نقش دین در تقویت سرمایه اجتماعی و سیاستگذاری فرهنگی است؛ رویکردی که الگویی بومی و جامع تر نسبت به مدل های غربی ارائه می دهد.

Keywords:

دین , معنویت , کیفیت زندگی , سرمایه اجتماعی , عدالت اجتماعی