ارتقاء اثربخشی آنتی بیوتیکها کاربرد نانوذرات در درمان عفونتهای پوستی: یک بررسی جامع

اختلال در روند بهبود زخم به دلیل وجود باکتری ایجاد می شود که منجر به مشکلات اساسی و تاخیر در بهبود زخم می شود. از زمان کشف آنتی بیوتیک ها بشریت توانسته است با عفونت های باکتریایی مقابله کند و با این حال، استفاده نامناسب از آنتی بیوتیک ها، عدم نوآوری در عوامل درمانی و سایر عوامل، باعث ظهور گونه های جدید باکتریایی مقاوم در برابر درمان های آنتی بیوتیکی متعدد شده و باعث ایجاد بحران در بخش سلامت شده است. محدودیت های داروهای رایج برای درمان عفونت زخم شامل سمیت دارویی، پوشش ناکافی، نفوذ میکروبی ضعیف و افزایش مقاومت است. در همین حال نانوذرات درمانی به ویژه لیپوزوم ها نانوذرات پلیمری، دندریمرها و نانوذرات معدنی برای بهبود اثربخشی درمانی با کاربردهای بسیاری که به ویژه بر درمان ضد میکروبی موضعی متمرکز شده اند، مورد توجه قرار گرفته اند. این بررسی موضوعاتی را برجسته می کند که در آن استراتژی های مبتنی بر نانوذرات پتانسیل قابل توجهی برای پیشبرد درمان در برابر عفونت های باکتریایی موضعی دارند، از جمله ۱- ترویج محلی سازی آنتی بیوتیک در پاتوژن ۲- تعدیل تعامل دارو و پاتوژن در برابر مقاومت آنتی بیوتیکی، و ۳- فعال کردن رویکردهای ضد ویروسی جدید برای فعالیت ضد میکروبی بدون دارو می باشد.

Keywords:

عفونتهای پوستی , مقاومت آنتی بیوتیکی , تحویل دارو , عفونتهای باکتریایی , نانوپزشکی