نقش رنگ در محیط های آموزشی بررسی تاثیر رنگ آمیزی کلاس درس بر اضطراب و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رنگ آمیزی فضاهای آموزشی بر اضطراب و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. رنگ به عنوان یکی از عناصر بنیادین محیط می تواند واکنش های شناختی، هیجانی و رفتاری افراد را تحت تاثیر قرار دهد. در محیط های آموزشی، به ویژه در سنین ابتدایی که کودکان بیشترین تاثیرپذیری را از محرک های محیطی دارند، رنگ آمیزی کلاس های درس می تواند عاملی مهم در کاهش یا افزایش تنش روانی، تمرکز و کیفیت یادگیری باشد. پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد کمی و روش شبه تجربی بر روی نمونه ای متشکل از ۶۰ دانش آموز دختر و پسر پایه چهارم ابتدایی در دو کلاس با رنگ آمیزی متفاوت رنگ های سرد آرامش بخش و رنگ های خنثی رایج انجام شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب کودکان اسپنس (SCAS) و آزمون عملکرد تحصیلی معلم ساخته در دروس ریاضی و فارسی بود. یافته ها نشان دادند که دانش آموزان کلاس هایی با رنگ آمیزی سرد و آرامش بخش آبی روشن و سبز (ملایم) اضطراب پایین تری داشتند و در آزمون های عملکرد تحصیلی نمرات بالاتری کسب کردند. تحلیل آماری تفاوت میانگین ها از طریق آزمون t مستقل معنادار بودن نتایج را تایید کرد (۰.۰۵). نتایج پژوهش تاکید می کند که توجه به جنبه های روان شناختی طراحی محیط های آموزشی به ویژه رنگ می تواند یکی از عوامل کلیدی در بهبود سلامت روان و عملکرد تحصیلی کودکان باشد. این یافته ها می توانند راهگشای طراحان، آموزشی، مدیران مدارس و روان شناسان کودک در طراحی فضاهای یادگیری موثرتر باشند.

Keywords:

رنگ آمیزی کلاس درس , اضطراب کودکان , عملکرد تحصیلی , روان شناسی محیطی , آموزش ابتدایی , طراحی آموزشی , یادگیری موثر