تحلیل اصول نگارگری ایرانی و تطبیق آن با اصول نابگرایی در معماری معاصر

بررسی نقاط این مقاله به تحلیل و بررسی تطبیقی اصول نگارگری ایرانی و نابگرایی در معماری معاصر پرداخته است نگارگری ایرانی به عنوان یک هنر با پیشینه طولانی دارای ویژگی های خاصی است که از آن به عنوان ابزاری برای انتقال مفاهیم معنوی، مذهبی و فرهنگی استفاده می شود. در مقابل ناب گرایی در معماری معاصر بر سادگی عملکرد و استفاده از مواد طبیعی تاکید دارد. این تحقیق به دنبال مشترک و تفاوت های این دو رویکرد و چگونگی تطبیق اصول نگارگری ایرانی با نابگرایی در طراحی های معماری معاصر است. همچنین، به تحلیل چالش ها و فرصت های موجود در این زمینه پرداخته و پیشنهاداتی برای استفاده موثرتر از این اصول در معماری معاصر ارائه می دهد با توجه به ویژگی های هنری و معنوی نگارگری ایرانی و اصول ساده و کاربردی نابگرایی، این مقاله به بررسی چگونگی ترکیب این دو رویکرد در پروژه های معماری معاصر پرداخته و به اهمیت حفظ هویت فرهنگی در کنار پذیرش مدرنیته در طراحی های معاصر تاکید می کند.

Keywords:

نگارگری ایرانی , ناب گرایی , معماری معاصر , هنر ایرانی , نمادگرایی