طراحی سرای آرامش سالمندان با رویکرد توسعه پایدار در معماری

با افزایش مشکلات جامعه کنونی افراد ناچارا از یک تعداد اصول رفتاری مناسب انسانی عدول کرده و مجبور می شوند بهترین عزیزان خود را به محل های بنام خانه سالمندان بسپارند البته از طرفی واقعا نمی توان گفت این کار یک نوع رفتار ناشایست می باشد شرایط زندگی انسان ماشینی چنان او را سرگرم مسائل روزمره نموده که گاه خود را نیز فراموش کرده تا حدی که حتی برای فرار از مشکلاتشان به فکر خودکشی نیز می افتد. زندگی ماشینی با تمام بیرحمی های خود امکاناتی را نیز برای رفاه افراد مخصوصا سالمندان فراهم آورده است تعدادی از سالمندان به خاطر بیماری های خاص مثل بیماری های شدید روانی یا مشکلات حرکتی قادر به انجام کارهای روزمره خود نبوده و از طرفی فرزندان و خانواده های آنها نیز به علت کار روزانه خود و یا نبود جا برای نگهداری از این سالمندان مجبور می شوند آنها را به خانه های سالمندان بسپارند. امروزه سرای سالمندان به عنوان محلی ناگزیر برای اسکان تعدادی از سالمندان که جایی را برای زندگی ندارند یا وضعیتی دارند که خانواده ناچار به سپردن آنان به این اماکن هستند، به شمار می رود اما همین اماکن نیز باید استانداردهایی را فراهم کند. یکی از عوامل موثر در این پژوهش معماری فضای سبز است که استرس و اثرات ناشی از حوادث بر سالمند را کاهش می دهد. لذا در این پژوهش پس از بیان مبانی نظری تعاریف بنیادین بررسی، نیازها ویژگی های خاص استفاده سالمندان از فضای سبز و همچنین تاثیر روانشناسی محیطی بر اقامتگاه سالمندان و در نهایت بر اساس مطالعات نظری و تجزیه تحلیل شاخص های الزم برای مناسب سازی فضاهای محیطی مناسب برای ارتقاء کیفیت زندگی سالمندان ارائه می گردد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی- توسعه ای و از نظر روش و ماهیت ترکیبی از روش های تحلیلی و توصیفی می باشد. روش گردآوری اطلاعات استفاده از مجلات علمی و تحقیقی از جمله کتاب ها کنفرانس ها مقالات پایان نامه ها و منابع اینترنتی و گزارش های علمی می باشد. پژوهش حاضر از نظر بازه مکانی در شهر محمودآباد و از نظر بازه زمانی در سال (۱۴۰۱-۱۴۰۱) انجام شده است.

Keywords:

معماری سبز , سالمند , ارتقاء کیفیت , خانه سالمندان