توانمندسازها و موانع تولید یکپارچه ناب سبز

در عصر رقابت های فشرده و الزامات زیست محیطی سازمان های تولیدی ناگزیر به اتخاذ رویکردهایی هستند که همزمان منجر به بهبود کارایی عملیاتی و پایداری محیط زیستی شوند. در این راستا تلفیق دو رویکرد تولید ناب و تولید سبز تحت عنوان تولید یکپارچه ناب سبز، به عنوان یک راهبرد نوین در ادبیات مدیریت تولید و زنجیره تامین مطرح شده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل توانمندسازها و موانع تحقق این رویکرد به روش توصیفی-تحلیلی و بر مبنای مرور نظام مند منابع علمی بین المللی و داخلی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تعهد مدیریتی، آموزش منابع انسانی، زیرساخت های فناورانه، فرهنگ سازمانی یادگیرنده و یکپارچگی در زنجیره تامین از جمله توانمندسازهای کلیدی تولید ناب سبز محسوب می شوند. در مقابل، مقاومت در برابر تغییر، کمبود منابع مالی، ضعف مقررات محیط زیستی و عدم آمادگی فناورانه مهم ترین موانع اجرای موفق این رویکرد به شمار می روند. همچنین نتایج تحلیل ها نشان می دهد که استفاده بهینه از فناوری های Industry ۴.۰ و همراستایی میان استراتژی های زیست محیطی و تولیدی می تواند اثرگذاری توانمندسازها را تقویت کند و موانع را کاهش دهد. در پایان، پیشنهادهایی برای مدیران صنعتی، سیاست گذاران و پژوهشگران جهت تسهیل پیاده سازی تولید ناب سبز ارائه شده و مسیرهای آتی برای توسعه پژوهش در این حوزه نیز تبیین شده است. این پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی سیاست های صنعتی و توسعه مدل های بومی تولید پایدار در ایران باشد.

Keywords:

تولید ناب سبز , پایداری محیط زیستی , توانمندسازها , موانع سازمانی , صنعت تولید