بررسی اثربخشی برنامه فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی بر استرس والدگری در میان والدین کودکان مبتلا به ADHD

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی بر استرس والدگری در میان والدین کودکان مبتلا به نقص توجه/بیش فعالی اجرا شد. از لحاظ روش شناسی روش تحقیق پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی است. جامعه آماری پژوهش تمامی والدین دارای کودک مبتلا به نقص توجه/بیش فعالی در شهر قم در سال ۱۴۰۲ بودند. نمونه پژوهش ۳۰ نفر بود که به روش نمونه گیری تصافی در دو گروه (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه گواه) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه استرس والدگری آبدین (۱۹۹۵) بود. اطلاعات به دست آمده با استفاده از روش تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحقیق نشان دادند که برنامه فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی بر استرس والدگری در میان والدین کودکان مبتلا به نقص توجه/بیش فعالی اثربخش است (۰۵/۰>p). بنابراین، به منظور بهبود استرس والدگری در میان والدین کودکان مبتلا به نقص توجه/بیش فعالی، پیشنهاد می شود از برنامه فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی برای والدین استفاده گردد.

Keywords:

فرزندپروری , ذهن آگاهی , استرس والدگری , نقص توجه/بیش فعالی