اثربخشی موسیقی درمانی بر افسردگی و اضطراب و کیفیت زندگی بیماران سرطانی

هدف پژوهش حاضر اثربخشی موسیقی درمانی بر افسردگی و اضطراب و کیفیت زندگی بیماران سرطانی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه بیماران سرطانی مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر آمل در نیمه اول سال ۱۴۰۲ بودند (۴۵۰نفر) که تعداد ۳۰ نفر بر اساس روش نمونه گیری دسترس و بر اساس ملاک های ورود و خروج در دو گروه کنترل (۱۵نفر) و آزمایش (۱۵نفر) جایدهی شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های افسردگی بک، اضطراب شینان و کیفیت زندگی وار (۱۹۹۶) استفاده گردید. پروتکل موسیقی درمانی جوهری فرد (۱۳۸۴) به روش موسیقی غیرفعال برای گروه آزمایش به اجرا درآمد و مجددا این پرسشنامه ها بین گروه مداخله و گروه کنترل (پس آزمون) توزیع شد. برای مقایسه و بررسی تفاوت میانگین گروه ها در پیش آزمون و پس آزمون از تحلیل کوواریانس چند متغیری (مآنکوا) و تک متغیری (آنکوا) با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حلیل کوواریانس نشان داد که تفاوت معنی داری بین دو گروه پس از مداخله در افسردگی و اضطراب و کیفیت زندگی بیماران سرطانی وجود دارد. نتایج نشان داد موسیقی درمانی بر افسردگی و اضطراب و کیفیت زندگی بیماران سرطانی موثر است (۰۵/۰>P).

Keywords:

موسیقی درمانی , افسردگی , اضطراب , کیفیت زندگی , بیماران سرطانی