اثربخشی زوج درمانی راه حل محور بر بهزیستی روان شناختی و عملکرد جنسی در بیماران مولتیپل اسکلروزیس

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی زوج درمانی راه حل محور بر بهزیستی روان شناختی و عملکرد جنسی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود. پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با مراحل پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل طراحی گردید. جامعه آماری، کلیه متاهلین مبتلا به ام.اس. عضو انجمن ام.اس. ایران در استان مازندران در نیمه نخست سال ۱۴۰۳ بود که تعداد ۳۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند. مداخلات بر اساس آموزه های زوج درمانی راه حل محور الیوت کانی به مدت ۸ جلسه برگزار شد. در این بازه زمانی، گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های بهزیستی روان شناختی ریف و تجارب جنسی آریزونا بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون های تحلیل کواریانس یک (آنکوا) و چند متغیری (مانکوا) در سطح اطمینان ۹۵ درصد استفاده گردید. یافته ها نشان داد که زوج درمانی راه حل محور به طور معناداری بر افزایش بهزیستی روان شناختی و بهبود عملکرد جنسی در بیماران مبتلا به ام.اس. تاثیرگذار بود. به طوری که، زوج درمانی راه حل محور نخست بر بهزیستی روان شناختی و سپس بر عملکرد جنسی اثربخش و تاثیرگذار بود. نتیجه گیری می شود که زوج درمانی راه حل محور می تواند به عنوان یک مداخله موثر در بهبود وضعیت روان شناختی و جنسی بیماران مبتلا به ام.اس. مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد می شود که این نوع درمان در برنامه های درمانی بیماران ام.اس. گنجانده شود و تحقیقات بیشتری در زمینه تاثیرات بلندمدت آن بر کیفیت زندگی این بیماران انجام شود.

Keywords:

زوج درمانی راه حل محور , بهزیستی روان شناختی , عملکرد جنسی , مولتیپل اسکلروزیس