اثربخشی آموزش مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر کیفیت زندگی زوجین دارای تعارض زناشویی منطقه ۴ و ۵ شهر تهران

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر کیفیت زندگی زوجین دارای تعارض زناشویی منطقه ۴ و ۵ شهر تهران بود. تعارضات زناشویی از پدیده هایی است که کیان خانواده ها را با خطر جدی روبرو می کند. یکی از عواملی که به دلیل تعارضات زناشویی زوجین در خانواده تحت تاثیر قرار می گیرد، کیفیت زندگی است. کیفیت زندگی به عنوان شاخصی مهم از سلامت محسوب می شود و شامل ابعاد مختلف سلامت جسمانی، بهداشت روانی، ارتباط اجتماعی، زندگی خانوادگی، هیجان ها و کارکردهای جسمانی، معنویت و زندگی حرفه ای افراد می شود. برای بهبود کیفیت زندگی زوجین دارای تعارض زناشویی همواره رویکردهای مختلفی از سوی محققان مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است، از جمله این رویکردها آموزش مثبت اندیشی است. آموزش مثبت اندیشی به معنای داشتن نگرش ها، افکار و رفتار و کرداری خوش بینانه در زندگی است. بررسی تعدادی از پژوهش های انجام شده نشان می دهند که آموزش مثبت اندیشی با ایجاد تغییراتی در نوع نگرش و تفکر افراد، رویکردی مفید در جهت بهبود بسیاری از متغیرهای روانشناختی است.

Keywords:

مثبت اندیشی به شیوه گروهی , کیفیت زندگی , تعارض زناشویی