بررسی ارتباط توانمندسازی روانشناختی کارکنان مراکز بهداشت و درمان با انعطاف پذیری شناختی

کارکنان بهداشتی از نیروهای مهم و تاثیرگذار بر سلامت جامعه محسوب می شوند. از آن سو که کارکنان مراکز بهداشت و درمان با متغیرهای تنش زا بسیاری دست و پنجه نرم می کنند لذا شناسایی متغیرهای تاثیرگذار بر توانمندسازی روانشناختی آنان از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط توانمندسازی روانشناختی کارکنان مراکز بهداشت و درمان با انعطاف پذیری شناختی انجام شد. روش: پژوهش حاضر یک پژوهش مقطعی توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان بهداشت شهرستان نوشهر در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنها تعداد ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس وارد پژوهش شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی دنیس و وال و پرسشنامه توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر و میشرا استفاده شد. برای تحلیل فرضیات از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. داده های به دست آمده به کمک نرم افزار SPSS-۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: یافته های حاصل از نتایج نشان دادند که میان دو متغیر توانمندسازی روانشناختی و انعطاف پذیری شناختی در کارکنان مراکز بهداشت و درمان ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که با بهبود انعطاف پذیری شناختی می توان روی توانمندسازی روانشناختی کارکنان مراکز بهداشت و درمان تاثیر مثبتی گذاشت. این نتایج می توانند در طراحی مداخلات هدفمند برای افزایش توانمندسازی روانشناختی در میان کارکنان بهداشت و درمان مفید باشند.

Keywords:

توانمندسازی روانشناختی , انعطاف پذیری شناختی , کارکنان , بهداشت و درمان