پیش بینی اعتیاد به اینترنت براساس تمایزیافتگی خود و تنظیم خلق منفی

Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 37

This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

IPCAE02_0821

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

Abstract:

اعتیاد به اینترنت به عنوان یکی از چالش های روان شناختی در میان جوانان، به ویژه دانشجویان، توجه پژوهشگران زیادی را به خود جلب نموده است. شناسایی عوامل مرتبط با این پدیده می تواند در پیشگیری و مدیریت آن نقش موثری داشته باشد. هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی رابطه بین تمایز یافتگی خود، تنظیم خلق منفی و اعتیاد به اینترنت در میان دانشجویان دانشگاه دولتی بندرعباس انجام شد. روش: طرح پژوهش فعلی توصیفی ازنوع همبستگی بود. به منظور انجام پژوهش از میان دانشجویان دانشگاه های دولتی شهر بندرعباس در سال ۱۴۰۳ نمونه ای به حجم ۱۵۴ نفر و به روش نمونه گیری در دسترس برای ورود به پژوهش انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه های اعتیاد به اینترنت کیمبرلی یانگ (IAT)، تمایز یافتگی خود اسکورون و فریدلندر (DSI)، و تنظیم خلق منفی کاتانزار و میرنز (NMR) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS-۲۵ تحلیل شدند. نتایج: یافته ها نشان دهنده وجود همبستگی های معنادار بین اعتیاد به اینترنت با تنظیم خلق منفی و زیرمقیاس های تمایز یافتگی خود (واکنش پذیری عاطفی، گریز عاطفی، هم آمیختگی با دیگران، جایگاه من، و نمره کل تمایز یافتگی خود) در سطح p<۰.۰۰۱ بود. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که ۴/۱۷ درصد از واریانس اعتیاد به اینترنت توسط تنظیم خلق منفی و مولفه های تمایز یافتگی خود تبیین می شود. مدل رگرسیون معنادار بود (F=۷.۴۲, p<۰.۰۰۱) از میان این متغیرها، جایگاه من (β= -۰.۱۸) و گریز عاطفی(β= -۰.۳۳) به عنوان پیش بینی کننده های معنادار اعتیاد به اینترنت مشخص شدند. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که تمایز یافتگی خود، به ویژه مولفه های جایگاه من و گریز عاطفی، همراه با تنظیم خلق منفی، نقش مهمی در پیش بینی اعتیاد به اینترنت دارند. این نتایج می توانند در طراحی مداخلات هدفمند برای کاهش استفاده مشکل ساز از اینترنت در میان دانشجویان دانشگاه ها مفید باشند.

Authors

مهین ویسمرادی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

آرمان خزائی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران

فریبا نعیمی

کارشناسی روانشناسی، گروه آموزشی علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

مهدی بیگلری

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

مهدی افشارزاده

کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد قم، قم، ایران

امید رفیعی بخش

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران