اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم شناختی هیجان، کیفیت زناشویی و تحمل پریشانی زوجین متعارض مراجعه کننده به کلینیک های روانشناختی شهر دزفول

چکیده پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم شناختی هیجان، کیفیت زناشویی و تحمل پریشانی زوجین متعارض مراجعه کننده به کلینیک های روانشناختی شهر دزفول انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه زوجین متعارض مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر دزفول در سال ۱۴۰۳ بود که نمونه ای به حجم ۴۸ نفر (۲۴ زوج) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۶ نفر، ۸ زوج) و گروه گواه (۱۶ نفر، ۸ زوج) قرار گرفتند. ابزار پژوهش سبک های تنظیم هیجان گرانفسکی (۱۹۹۹) (CERQ)، کیفیت زناشویی باسبی و همکاران (۱۹۹۵) (RDAS) و تحمل آشفتگی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۵/۱ ساعته (هفته ای یک جلسه) تحت درمان شناختی رفتاری بر اساس کتاب زوج درمانی شناختی رفتاری داتلیو و بک (۲۰۱۳) قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش کواریانس چند متغیری و تک متغیری با استفاده از نرم افزار spss-۲۳ انجام شد. یافته ها حاکی از آن بود که ۹۰ درصد تفاوت شرکت کنندگان در گروه های آزمایش و کنترل ناشی از اجرای متغیر مستقل (درمان شناختی-رفتاری) می باشد. نتایج نشان داد که تحلیل کوواریانس چند متغیری معنادار بوده و درمان شناختی-رفتاری بر تنظیم شناختی هیجان، کیفیت زناشویی و تحمل آشفتگی زوجین متعارض موثر بوده است.

Keywords:

درمان شناختی رفتاری , تنظیم شناختی هیجان , کیفیت زناشویی , تحمل پریشانی