اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. که در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. جامعه آماری در پژوهش حاضر شامل دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری شهر تهران در سال ۱۴۰۲ مشغول به تحصیل بودند، نمونه آماری شامل ۳۰ نفر از دانش آموزان است که با روش نمونه گیری دردسترس و سپس با استفاده از گمارش تصادفی در یکی از دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه اضطراب تحصیلی ساراسون (۱۹۵۷) استفاده شده است. آزمودنی های گروه آزمایش به مدت ۸هفته، هر هفته در یک جلسه درمان ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش را دریافت نموده اند و گروه کنترل مداخله خاصی را دریافت ننمودند. یافته ها نشان داد که که میانگین نمرات اضطراب تحصیلی دانش آموزان در پس آزمون گروه آزمایش نسبت به پیش آزمون معنادار بوده است. بنابراین نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری تاثیر دارد.

Keywords:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد , اضطراب تحصیلی , دانش آموزان , اختلالات یادگیری