نقش بازی در علاقمندی فراگیران به درس ریاضی

پژوهش حاضر به منظور رفع مشکل دانش آموزان پایه پنجم دبستان معلم فرهنگ شهر شهرستان آمل صورت گرفته است. در این مطالعه به بررسی عدم علاقه دانش آموزان در انجام فعالیت ها و کار در کلاس های کتاب ریاضی، کم کاری در حل تمرین ها در منزل، نداشتن حوصله و خستگی در ساعت ریاضی پرداخته شده است و هدف، هدایت دانش آموزان جهت رفع این مشکلات و ایجاد علاقه در درس ریاضی بوده است. پژوهش حاضر، پژوهش کیفی و از نوع اقدام پژوهی است. داده ها از طریق مشاهده، مصاحبه (با والدین، دانش آموزان، همکاران)، ارزیابی ورودی، تکمیل پرسش نامه، گرفتن ارزیابی، شرکت در نظرسنجی در برنامه شاد، تکمیل فهرست وارسی، دست نوشته دانش آموزان و جستجو در پایگاه های اطلاعاتی جمع آوری شد. در نتیجه جمع آوری اطلاعات، علت این امر، ترس از ریاضی، پایه تحصیلی ضعیف، روش های سنتی، عدم اعتماد به نفس و عدم مشارکت از سال های قبل بوده است. در مرحله بعد راه کارهای مناسب (اصلاح رفتار والدین، استفاده از بازی در هنگام تدریس و دادن تکالیف با حجم کم، ارزیابی ریاضی به طور غیرمستقیم و با بازی، ایجاد علاقه، تشویق پس از انجام مطلوب فعالیت و کار در کلاس و تمرین های کتاب درسی در طول سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳، ارائه شد. نتایج نشان داد دانش آموزانی که در ابتدای سال و سال های قبل از نظر انجام هر گونه فعالیت ریاضی دچار مشکل بودند ندوهمیشه بهانه می آورند و در این زمینه به طور مستمر اکثرا رتبه ((نیاز به تلاش)) و ((قابل قبول)) را در ریاضی کسب می نموند. اکثرا موفق به دریافت رتبه خوب و خیلی خوب گردیدند و رتبه قابل قبول و نیاز به تلاش کاهش پیدا کرد. نتایج پژوهش نشان داد که دانش آموزانی که مطالب درسی را به کمک بازی یاد می گرفتند به مراتب میزان یادگیری بیشتر و عمیق تری داشتند. با استفاده از بازی می توان بیشتر موارد درسی را بدون اینکه دانش آموزان احساس کلافگی کنند به آنها آموزش داد و در واقع آموزش با لذت و سرگرمی همراه می شود. و علاقه به درس ریاضی افزایش یافت و دانش آموزان فعالانه و با اشتیاق در امر یادگیری درگیر هستند.

Keywords:

بازی , ریاضی , علاقمندی