بررسی تیپ شناسی سبک فرزند پروری والدین در خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ( مقطع متوسطه پسران) آمل

هدف پزوهش حاضر به بررسی نقش تیپ شناسی سبک های فرزندپروری والدین در خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر در مقطع متوسطه می باشد .. خودکارآمدی تحصیلی به باور فرد نسبت به توانایی های خود در انجام موفقیت آمیز فعالیت های تحصیلی اشاره دارد که در توسعه عملکرد آموزشی بسیار تاثیرگذار است. با توجه به اهمیت نقش والدین در شکل دهی رفتار و نگرش های فرزند، این پژوهش به ارزیابی تاثیر سبک های مختلف فرزندپروری (سهل گیر –استبدادی - اقتدار ومنطقی ) بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. . روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل ۳۰ دانش آموز پسر دبیرستانی است. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک فرزندپروری بامریند (Baumrind) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکس (۲۰۰۱) استفاده شد. نتایج تحلیل آماری نشان داد که سبک فرزندپروری اقتدار منطقی بیشترین تاثیر مثبت را بر خودکارآمدی تحصیلی دارد، در حالی که سبک استبدادی کمترین تاثیر را نشان داد. تحلیل میانگین نمرات خودکارآمدی در میان سبک های مختلف به ترتیب زیر بود: سهل گبر > ۵/۶۴ استبدادی > ۳۸/۵۴ اقتدار > ۲۵/۸۶ یافته ها بیانگر آن هستند که سبک فرزندپروری والدین تاثیر معناداری بر سطح خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارد . این یافته ها بر اهمیت نقش والدین در ایجاد محیط حمایتی و تشویقی برای موفقیت تحصیلی فرزندان تاکید می کند. همچنین، بررسی الگوهای تربیتی و نظریه های مختلف فرزندپروری، به روشن تر شدن نحوه تاثیرگذاری والدین بر روان شناسی تحصیلی و خودکارآمدی دانش آموزان کمک می کند.

Keywords:

سبک فرزند پروی , خودکارآمدی تحصیلی والدین , دانش آموز پسر , بامریند , مورگان و جینکس