اثربخشی طرحواره درمانی بر سرگشتگی ذهنی و تعاملات اجتماعی افراد مبتلا اختلال وسواس فکری عملی

این تحقیق به بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش سرگشتگی ذهنی و بهبود تعاملات اجتماعی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی (OCD) می پردازد. اختلال وسواس فکری عملی، به عنوان یکی از اختلالات روانی شایع، با وجود افکار مزاحم و تکراری (وسواس ها) و رفتارهای تکراری (کمپولسیون ها) شناخته می شود که می تواند منجر به اختلالات اجتماعی و روانی عمده ای برای فرد مبتلا شود. هدف این مطالعه بررسی تاثیر طرحواره درمانی در کاهش سرگشتگی ذهنی و بهبود تعاملات اجتماعی در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی است. طرحواره درمانی، یک روش درمانی است که به شناسایی و اصلاح طرحواره های ذهنی منفی و ناکارآمد فرد می پردازد و می تواند به کاهش اضطراب، افکار وسواسی و افزایش کیفیت روابط فردی کمک کند.

Keywords:

اختلال وسواس فکری عملی , طرحواره درمانی , سرگشتگی ذهنی , تعاملات اجتماعی , روان درمانی , درمان های روان شناختی