ارائه مدلی برای پیش بینی کیفیت روابط زناشویی بر اساس طرح واره های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجانی با میانجی گری تاب آوری

چکیده هدف پژوهش ارائه مدلی برای پیش بینی کیفیت روابط زناشویی بر اساس طرح واره های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان با میانجی گری تاب آوری بود. روش پژوهش همبستگی از نوع اکتشافی-متوالی و هدایت شده و جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بالغ بر ۱۷۶۳ نفر بود. روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای و حجم نمونه بر اساس نرم افزار آماری Sample Power ۳۵۰ نفر و با توجه به احتمال افت آزمودنی ها تعداد نمونه ۳۷۵ نفر تعیین شد. ابزار پژوهش شامل مقیاس کیفیت روابط زناشویی باسبی و همکاران (۱۹۹۵)، پرسشنامه طرح واره های ناسازگار اولیه-فرم کوتاه یانگ (۱۹۹۸)، پرسشنامه تنظیم هیجان گارنفسکی و کرایج (۲۰۰۶) و مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و معادلات ساختاری Smartpls تحلیل شد. یافته ها نشان داد که مدل به دست آمده می تواند کیفیت روابط زناشویی را بر اساس طرح واره های ناسازگار اولیه (۷۳۳/۰-= β، ۰۱/۰=P) و تنظیم هیجان (۷۳۷/۰= β، ۰۱/۰=P) با میانجی گری تاب آوری پیش بینی کند و همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. مسیر مستقیم طرح واره های ناسازگار اولیه (۷۴۴/۰-= β، ۰۱/۰=P)، تنظیم هیجان (۷۴۱/۰= β، ۰۱/۰=P) و تاب آوری (۷۳۹/۰= β، ۰۱/۰=P) با کیفیت روابط زناشویی رابطه معنادار و نتایج مسیر غیرمستقیم نیز نشان داد که طرح واره های ناسازگار اولیه (۷۳۳/۰-= β، ۰۱/۰=P)، تنظیم هیجان (۷۳۷/۰= β، ۰۱/۰=P) و میانجی گری تاب آوری با کیفیت روابط زناشویی شدت اثر مطلوبی داشت. به منظور ایجاد انسجام و خلق کیفیت روابط زناشویی رضایت بخش بر اساس اصلاح طرح واره های ناسازگار اولیه و شناخت هیجانات با تقابل عناصر درون روانی در جهت افزایش سطح تاب آوری هر یک از همسران پرداخت.

Keywords:

تاب آوری , تنظیم هیجان , طرح واره های ناسازگار اولیه , کیفیت روابط زناشویی