اثر اموزش پازل تانگو بر استدلال استقرایی

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش پازل تانگو بر بهبود استدلال استقرایی و توانایی های شناختی مرتبط در یک فرد بزرگسال طراحی و اجرا شد. روش: روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی تک موردی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون بود. شرکت کننده، فردی ۲۹ ساله با تحصیلات کارشناسی ارشد و هوش کلی در محدوده نرمال بود که براساس معیارهای ورود شامل عدم ابتلا به اختلالات روان شناختی مانند اختلالات خلقی، سایکوز یا افسردگی و حضور در تمامی جلسات انتخاب شد. مداخله شامل ۱۰ جلسه آموزش پازل تانگو طی ۲۰ روز (یک روز در میان) بود. جلسات از سطح آسان به دشوار برنامه ریزی شده و هر جلسه به مدت ۹۰ دقیقه برگزار شد. نتایج نشان داد که مداخله با پازل تانگو باعث بهبود معنادار در عملکرد شناختی شرکت کننده شد. در خرده آزمون های الحاق قطعات و مکعب های آزمون هوش وکسلر، به ترتیب ۱۴.۲۹٪ و ۱۸.۱۸٪ افزایش نمرات مشاهده شد که حاکی از بهبود در توانایی های تجسم فضایی، تحلیل مسائل و استدلال استقرایی بود. همچنین، کاهش زمان انجام پازل ها طی جلسات آموزشی نشان دهنده تقویت سرعت پردازش و کارایی شناختی بود که بر عملکرد کلی تاثیر مثبتی داشت. نتیجه: نتایج این پژوهش تاکید می کند که پازل تانگو می تواند به عنوان یک ابزار مداخله ای کارآمد در بهبود استدلال استقرایی و مهارت های شناختی مورد استفاده قرار گیرد. یافته ها نشان دهنده قابلیت بازی های فکری در ارتقای توانایی های ذهنی و کاربرد آن ها در برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی برای گروه های هدف مختلف است.

Keywords:

آزمون وکسلر , استدلال استقرایی , پازل تانگو , سرعت پردازش