مقایسه تحمل آشفتگی، ابراز هیجانی و انعطاف پذیری روانشناختی در افراد با و بدون اختلال اضطراب اجتماعی

عوامل مختلفی می تواند موجب علایم اضطراب اجتماعی در دانشجویان شود که بررسی آن ها در سبب شناسی این اختلال و همچنین در فرایند درمان آن می تواند مفید باشد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف مقایسه تحمل آشفتگی، ابراز هیجانی و انعطاف پذیری روانشناختی در دانشجویان با و بدون اختلال اضطراب اجتماعی انجام شد. پژوهش حاضر، ازنوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل تمام دانشجویان با علایم اضطراب اجتماعی در دانشگاه آزاد واحد تبریز بود. تعداد ۴۰ نفر دانشجو با علایم اضطراب اجتماعی و ۴۰ نفر دانشجو بدون علایم با روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند در بین دانشجویان با استفاده از فهرست واره غربالگری هراس اجتماعی (کانور و همکاران، ۲۰۰۷) انتخاب شدند. دو گروه به مقیاس تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، ۲۰۰۵)، پرسشنامه ابرازگری هیجانی (کینگ و امونز، ۱۹۹۰) و سیاهه انعطاف پذیری شناختی (دنیس و وندورال، ۲۰۱۰) پاسخ دادند. نتایج تحلیل های t مستقل نشان داد که بین دو گروه دانشجو با علایم و بدون علایم اضطراب اجتماعی در تحمل پریشانی، ابرازگری هیجانی و انعطاف پذیری شناختی تفاوت معنادار وجود داشت. به طوریکه تحمل پریشانی، ابرازگری هیجانی و انعطاف پذیری شناختی در دانشجویان با علایم اضطراب اجتماعی نسبت به دانشجویان بدون علایم کم بود. بر اساس این یافته ها، می توان گفت که تحمل پریشانی، ابرازگری هیجانی و انعطاف پذیری شناختی در افراد با علایم اضطراب اجتماعی نقش دارد و می تواند در سبب شناسی و فرایند درمان آنها مد نظر قرار گیرد.

Keywords:

اختلال اضطراب اجتماعی , تحمل آشفتگی , ابراز هیجانی , انعطاف پذیری روانشناختی