مرور سیستماتیک اثربخشی طرحواره درمانی بر ریتم خلقی و واکنش پذیری هیجانی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

هدف از پژوهش حاضر مرور سیستماتیک اثربخشی طرحواره درمانی بر ریتم خلقی و واکنش پذیری هیجانی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. یک مرور سیستماتیک با استفاده از پایگاه های داده الکترونیکی MEDLINE/PubMed، Web of Science، Scientific Electronic Library Online (SciELO)، Magiran، Sid و Noormags انجام شد که شامل مطالعات و تحقیقات انگلیسی و فارسی منتشر شده بین سال های ۲۰۲۲، ۲۰۲۳، ۲۰۲۴، ۲۰۲۵، ۱۴۰۰، ۱۴۰۱، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ بود. با استفاده از یک لیست از پیش ثبت شده از عبارات کلیدی شامل اضطراب، اضطراب فراگیر، اختلال اضطراب فراگیر، خلق، هیجان، واکنش پذیری، ریتم، ریتم خلقی، واکنش پذیری هیجانی، طرحواره و طرحواره درمانی انجام شد. نتایج حاصل از پژوهش های مورد بررسی نشان داد که طرحواره درمانی بر عوامل و همبسته های مرتبط با ریتم خلقی و واکنش پذیری هیجانی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر تاثیرگذار و موثر بوده است، به طوری که طرحواره درمانی باعث بهبود عوامل و همبسته های مرتبط با ریتم خلقی و واکنش پذیری هیجانی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شده است. با توجه به شواهد موجود در این بررسی سیستماتیک در زمینه اثربخشی طرحواره درمانی بر عوامل و مولفه های مرتبط با ریتم خلقی و واکنش پذیری هیجانی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر می توان چنین گفت که طرحواره درمانی به عنوان یک درمان فراتشخیصی می تواند خط اول درمان در زمینه اختلال اضطراب فراگیر و علایم و نشانه های مربوط به آن همچون مشکل در ریتم خلقی و واکنش پذیری هیجانی باشد.

Keywords:

اختلال اضطراب فراگیر , ریتم خلقی , واکنش پذیری هیجانی , طرحواره درمانی