رابطه بین روابط ناسالم و تروماهای دوران کودکی با ترس از صمیمیت در دانشجویان دانشگاه آیت اله آملی

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین روابط ناسالم و تروماهای دوران کودکی و تاثیر آن ها بر ترس از صمیمیت در دانشجویان می پردازد. با توجه به اهمیت روابط عاطفی سالم در زندگی فردی و اجتماعی، هدف این تحقیق شناسایی عوامل موثر بر ترس از صمیمیت و ارتباط آن با تجربیات منفی دوران کودکی است. روش شناسی تحقیق: این مطالعه به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد طراحی شده برای سنجش روابط ناسالم، تروماهای دوران کودکی و ترس از صمیمیت انجام شد. نمونه ای شامل ۱۳۲ دانشجو از دانشگاه آزاد اسلام واحد آیت اله آملی به صورت تصادفی انتخاب شدند و داده ها با استفاده از تحلیل های آماری توصفی و استنباطی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های تحقیق: نتایج نشان داد که بین روابط ناسالم و نمرات بالای ترس از صمیمیت در دانشجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، تروماهای دوران کودکی نیز با سطوح بالای ترس از صمیمیت همبستگی معناداری داشتند. این یافته ها حاکی از آن است که تجربیات منفی در دوران کودکی می تواند بر نحوه برقراری روابط عاطفی در بزرگسالی تاثیرگذار باشد. نتیجه گیری و پیشنهادات: نتایج این تحقیق نشان می دهد که برای کاهش ترس از صمیمیت در دانشجویان، نیاز است بر روی بهبود کیفیت روابط خانواده و آگاهی درباره تاثیر تجربیات دوران کودکی کار شود. در نتیجه، آموزش مهارت های ارتباطی و مشاوره های روانشناختی می تواند به افراد کمک کند تا بر موانع ناشی از روابط ناسالم و تروماهای دوران کودکی غلبه کنند. کلمات کلیدی: روابط ناسالم، تروما، دوران کودکی، ترس از صمیمیت، دانشجویان.

Keywords:

روابط ناسالم , تروما , دوران کودکی , ترس از صمیمیت , دانشجویان