اثربخشی درمان ذهن آگاهی بر ناگویی هیجانی و نشانگان تنیدگی زناشویی در زنان آسیب دیده از خیانت

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر ناگویی هیجانی و نشانگان تنیدگی زناشویی در زنان آسیب دیده از خیانت انجام شده است. مطالعه حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. نمونه پژوهش شامل زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. شرکت کنندگان گروه آزمایش تحت مداخله ذهن آگاهی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو و مقیاس تنیدگی زناشویی گردآوری و با روش های آماری مناسب تحلیل شد. نتایج نشان داد که درمان ذهن آگاهی به طور معناداری موجب کاهش ناگویی هیجانی و نشانگان تنیدگی زناشویی در گروه آزمایش شد. این یافته ها تایید می کند که ذهن آگاهی می تواند به عنوان یک رویکرد موثر در ارتقای تنظیم هیجانی و کاهش استرس های زناشویی در زنان آسیب دیده از خیانت مورد استفاده قرار گیرد. ازاین رو، پیشنهاد می شود که در مداخلات روان شناختی مرتبط با بهبود پیامدهای خیانت زناشویی، این درمان به عنوان یک گزینه کاربردی مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

درمان ذهن آگاهی , ناگویی هیجانی , تنیدگی زناشویی , خیانت زناشویی , زنان آسیب دیده