نقش راهبردهای تنظیم هیجان در پیش بینی بهزیستی روانشناختی دانشجویان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی یکی از شایع ترین مشکلات روانشناختی در میان دانشجویان است که منجر به کاهش تعاملات اجتماعی، افت تحصیلی و افزایش احساس فشار روانی در این گروه می شود. افراد مبتلا به این اختلال به دلیل ترس از ارزیابی منفی و احساس طرد شدن، مهارت های لازم برای مدیریت هیجانات خود را به طور موثر به کار نمی گیرند. هدف از این مقاله بررسی نقش راهبردهای تنظیم هیجان در پیش بینی بهزیستی روانشناختی دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی است. روش پژوهش در این مطالعه، به صورت مرور مطالعات پیشین و رویکرد کتابخانه ای انجام شده است. نتایج این مقاله بر اهمیت استفاده از راهبردهای سازگارانه برای کاهش اضطراب و بهبود کیفیت زندگی تاکید دارد، در حالی که کاربرد راهبردهای ناسازگارانه موجب تشدید علائم اضطراب و کاهش ابعاد مختلف بهزیستی روانشناختی می شود. به طور خاص، این مقاله به روش هایی اشاره دارد که با تقویت مهارت های تنظیم هیجان، دانشجویان می توانند زندگی اجتماعی سالم تر و موفق تر داشته باشند. همچنین، برنامه های آموزشی دانشگاهی و ارائه مشاوره روانشناختی، از جمله راهکارهایی است که برای ارتقای بهزیستی روانی این گروه پیشنهاد شده است. مداخلات مبتنی بر درمان شناختی-رفتاری (CBT) و استفاده از تکنیک های ذهن آگاهی (Mindfulness) نیز به عنوان روش های موثر برای آموزش و تقویت مهارت های تنظیم هیجانی مورد توجه قرار گرفته اند. علاوه بر این، محیط دانشگاه باید به عنوان بستری مناسب برای ایجاد حمایت عاطفی و اجتماعی در نظر گرفته شود تا دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی ضمن کسب مهارت های تنظیم هیجان، از طریق مشارکت در فعالیت های اجتماعی، کیفیت زندگی خود را ارتقا دهند. یافته های این مقاله می تواند مبنایی برای طراحی الگوهای مداخله ای در مراکز مشاوره دانشگاهی جهت بهبود بهزیستی روانی دانشجویان باشد.

Keywords:

اضطراب اجتماعی , تنظیم هیجان , بهزیستی روانشناختی , راهبردهای سازگارانه , دانشجویان