نقش تلویزیون در مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۳ از منظر دانشجویان مقطع ارشد رشته علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاه های شهر تهران

نقش تلویزیون به عنوان رکن چهارم دموکراسی واسطه میان حاکمیت و افکار عمومی مبرهن است نقشی که در نظام مردم سالاری دینی جمهوری اسلامی ایران اهمیت بسزایی دارد. این پژوهش باهدف بررسی نقش تلویزیون جمهوری اسلامی ایران در مشارکت یا عدم مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ از منظر دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد رشته علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاههای شهر تهران بررسی شد. این پژوهش به روش کیفی با استفاده از بحث گروهی متمرکز مصاحبه های نیمه ساختاریافته و با بهره گیری از نظریه زمینه ای انجام شد. یافته ها نشان داد که تلویزیون نقشی، حداقلی، مکمل و غیر مستقیم در ترغیب مشارکت ایفا می کند و هر چند مناظره ها و برنامه های سیاسی در افزایش آگاهی موثر بودند اما محدودیتهای ساختاری و بی اعتمادی اثرگذاری این رسانه را کاهش داده است. همچنین شرایط زمینه ای مانند دغدغه های اقتصادی و ناامیدی نسبت به آینده نقش مهمتری در تصمیم گیری انتخاباتی داشته است. تلویزیون جمهوری اسلامی ایران به عنوان رسانه ای رسمی و فراگیر نقش غیر مستقیم و مکملی در ترغیب مشارکت و عدم مشارکت در انتخابات ایفا می کند با این حال برای افزایش تاثیرگذاری نیاز به بهبود فضای باز سیاسی، تنوع برنامه ها و تقویت اعتماد مخاطبان احساس می شود. این پژوهش بر اهمیت توجه به عوامل اجتماعی و روانی در کنار نقش رسانه ها در افزایش مشارکت سیاسی تاکید دارد.

Keywords:

تلویزیون , انتخابات , مشارکت , صداوسیما , دانشجویان علوم ارتباطات , نظریه زمینه ای