بررسی چالش های سیاست گذاری گاز در ایران توازن میان افزایش صادرات تامین نیازهای داخلی و صیانت از منافع ملی
Publish place: the Ninth International Conference on Technology Development in Oil, Gas, Refining and Petrochemicals
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 50
This Paper With 19 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
OILBCNF09_027
تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404
Abstract:
ایران، کشوری غنی از منظر ذخایر انرژی اعم از نفت و گاز است به شکلی که بیشترین مجموع ذخایر هیدروکربوری در دنیا را به خود اختصاص داده است. در مورد گاز ایران با در اختیار داشتن بیش از ۳۳ تریلیون مترمکعب ذخایر ثابت شده، نزدیک به ۱۷ درصد از کل ذخایر دنیا را در اختیار داشته و در جایگاه دوم دارندگان منابع گازی دنیا، پس از روسیه قرار گرفته است. همچنین ایران در سال ۲۰۲۰ با تولید بیش از ۲۵۰ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی، سومین تولیدکننده بزرگ گاز طبیعی دنیا بوده است. به این ترتیب می توان ایران را یکی از بزرگترین دارندگان و تولیدکنندگان گاز طبیعی در دنیا دانست. تعادل میان صادرات این منبع ارزشمند و تامین نیازهای داخلی، یک اولویت اساسی در سیاست گذاری انرژی ایران است. این مقاله با هدف تحلیل جامع این چالش ها و ارائه راهکارهایی برای مدیریت بهینه منابع گاز طبیعی به بررسی ارکان اصلی سیاست گذاری گاز در ایران می پردازد. در این راستا، به ظرفیت های صادراتی گاز ایران همچون موقعیت جغرافیایی نزدیک به بازارهای مصرف انرژی در آسیا و اروپا و همچنین نقش ایران به عنوان ارائه دهنده مطمئن انرژی اشاره می شود. افزون بر این مشکلات مربوط به مصرف داخلی، به ویژه ناکارآمدی در بهره گیری از گاز در بخش خانگی و صنعتی و نبود زیرساخت های مناسب، مورد ارزیابی قرار گرفته است. هدف این مقاله بررسی راهکارهایی است که ضمن ارتقای بهره وری در مصرف داخلی، امکان بهره برداری کامل از فرصت های صادراتی گاز طبیعی ایران را فراهم کند. از جمله این راهکارها می توان به توسعه زیرساخت های صادراتی، استفاده از فناوری های نوین برای کاهش اتلاف مصرف داخلی و تنوع بخشی به منابع انرژی از طریق بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر اشاره کرد. این مقاله استدلال می کند که تحقق اهداف بلندمدت در این حوزه نیازمند سیاست گذاری هوشمندانه، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و تمرکز بر دیپلماسی انرژی است تا منافع ملی به بهترین شکل حفظ شود. همچنین مقاله تلاش دارد تا ضمن ارائه یک نگاه کلان به ساختارهای آینده در حوزه انرژی، نقشی سازنده برای ایران در ژئوپلیتیک منطقه ای تعریف کند. سیاست گذاری های صحیح نه تنها منجر به حفظ منابع داخلی و درآمدهای پایدار می شود، بلکه می تواند توسعه صنعتی، کاهش وابستگی به راهبردهای محدودکننده، و تثبیت جایگاه ایران در اقتصاد انرژی جهانی را نیز تضمین کند.
Keywords:
Authors
محمد مهدی کرباسیون
دانشجوی دکتری تخصصی علوم سیاسی - سیاستگذاری عمومی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) استان اصفهان ایران