مطالعه آزمایشگاهی تاثیر سورفکتنت و شوری آب بر پایداری فوم در حضور نفت

تزریق گاز یکی از روشهای رایج برای ازدیاد برداشت می باشد. چگالی و گرانروی پایین گاز و تراوایی نسبی بالای آن در محیط متخلخل نسبت به دیگر سیالات و همچنین ناهمگنی های مخزن باعث ایجاد مشکلاتی مانند انگشتی شدن جدایش فازها و... می شود که این مشکلات بازده جاروبی عملیات تزریق را کاهش و در نتیجه گاز بدون تماس با حجم زیادی از نفت مخزن به چاه تولیدی می رسد. یکی از راه های پیشنهادی و موثر برای رفع این مشکلات تزریق گاز به صورت فوم می باشد. یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار بر بازدهی فرآیند تزریق فوم پایداری فوم است. فوم از لحاظ ترمودینامیکی ناپایدار بوده و حضور نمک ها و حضور نفت که از شرایط ذاتی مخازن نفتی می باشند نیز سبب افزایش ناپایداری فوم تزریقی در مخازن می شوند. بنابراین ضروری است تا جهت موفقیت آمیز بودن عملیات تزریق فوم پایداری فوم تحت چنین شرایطی مورد مطالعه قرار گیرد. در این تحقیق به بررسی قابلیت فومزایی و همچنین پایداری فوم تولید شده با دو نوع ماده فعال سطحی آنیونی و کاتیونی در محلول هایی با شوری های مختلف در حضور و عدم حضور نفت پرداخته شده است. بر اساس نتایج آزمایشات مشاهده شد که غلظت ۳۵۰۰ پی پی ام از ماده فعال سطحی SDS و CTAB از بین غلظت های ۱۲۵۰، ۲۳۰۰ و ۳۵۰۰ پی پی ام در عدم حضور شوری دارای قابلیت فومزایی و پایداری بیشتری می باشد. همچنین غلظت های مختلف شوری آب بر روی عملکرد این دو نوع ماده فعال سطحی تاثیرات متفاوتی گذاشتند، بدین صورت که در آب دریا شاهد افزایش پایداری و در آب دریای رقیق شده شاهد کاهش پایداری نسبت به آب دیونیزه شده هستیم. حضور نفت به علت تاثیرات مخرب بر فیلم فوم مایع در تمامی آزمایشات باعث کاهش قابلیت فومزایی و پایداری فوم شد. همچنین نتایج نشان می دهد که فوم های تولید شده با سورفکتنت SDS در حضور و عدم حضور نفت و همچنین شوری های مختلف از فومزایی و پایداری بیشتری نسبت به فوم های تولید شده با CTAB برخوردار هستند.

Keywords:

ازدیاد برداشت , فوم , پایداری فوم , ماده فعال سطحی آنیونی , ماده فعال سطحی کاتیونی