مروری بر سبک های رهبری جهت بکارگیری در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی

رهبری در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی نقش کلیدی در هدایت سازمان ها به سوی بهره وری، نوآوری و پایداری ایفا می کند. این صنعت به دلیل ماهیت پیچیده، سرمایه بر و استراتژیک خود نیازمند مدیرانی است که بتوانند علاوه بر اتخاذ تصمیم های دقیق فنی و اقتصادی، نیروهای انسانی را در مسیر اهداف کلان همسو سازند. رهبران کارآمد با ایجاد چشم انداز روشن، تقویت فرهنگ ایمنی، مدیریت ریسک های زیست محیطی و استفاده بهینه از منابع، نه تنها موجب ارتقای رقابت پذیری و سودآوری می شوند بلکه در توسعه پایدار و تامین انرژی مطمئن برای جوامع نیز نقشی بنیادین دارند. سبک رهبری در سازمان نقشی اساسی در موفقیت و پایداری آن ایفا می کند. نوع رهبری تعیین کننده فرهنگ سازمانی و شکل دهنده ارزش ها و رفتار کارکنان است. رهبران با سبک های مختلف می توانند انگیزه، رضایت و بهره وری کارکنان را به شدت تحت تاثیر قرار دهند. سبک رهبری مشارکتی و تحول آفرین معمولا منجر به افزایش همکاری، خلاقیت و نوآوری می شود. در مقابل، سبک اقتدارگرا هر چند ممکن است نظم را تقویت کند اما خطر کاهش انگیزه و خلاقیت را به همراه دارد. مدیریت تغییر و پذیرش نوآوری در گرو سبک رهبری منعطف و الهام بخش است. همچنین شیوه رهبری بر کیفیت ارتباطات و نحوه تصمیم گیری اثرگذار است. سازمان هایی که از سبک رهبری انسانی تر بهره می برند در حفظ و جذب نیروی کار توانمند موفق ترند. مدل های سبک رهبری ابزارهایی هستند که به مدیران و پژوهشگران کمک می کنند تا انواع شیوه های رهبری را بهتر بشناسند و کاربرد هر یک را در موقعیت های مختلف سازمانی درک کنند. از طریق این مدل ها می توان سبک های مختلف رهبری مانند اقتدارگرا، دموکراتیک، تحول آفرین یا ... را مقایسه و نقاط قوت و ضعف هر کدام را بررسی کرد. در این مقاله ابتدا به تعریف مفهوم رهبری پرداخته شده و در ادامه سبک های رهبری مرور می شود. در بخش بعد مدل های مختلف سبک های رهبری بیان خواهد شد. سپس مدل سبک های رهبری لوین، مدل سبک های رهبری فیدلر و مدل سبک های رهبری هرسی بلانچارد مرور می گردند.

Keywords:

سبک , رهبری , سازمان , رهبری موقعیتی , هرسی بلانچارد