تاثیر نرخ تزریق و فشار مویینگی در فرآیند تزریق آب کم شور در مخازن ماسه سنگ ناهمگن

یکی از روشهای نوین و کم هزینه در ازدیاد برداشت نفت، تزریق آب کم شور در مخازن نفتی است که به دلیل کاهش اثرات زیست محیطی و سهولت اجرا مورد توجه ویژه قرار گرفته است. در این پژوهش اثر نرخ تزریق و فشار مویینگی در فرآیند تزریق آب کم شور در یک مخزن ماسه سنگی ناهمگن مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور یک مدل سه بعدی مکعبی شامل ۳۵۲۸ بلوک با توزیع نرمال خواص پتروفیزیکی طراحی شد و ابتدا دوره تولید طبیعی ۱۵ ساله شبیه سازی گردید تا شرایط پایه مخزن مشخص شود. نتایج نشان داد که کاهش فشار مویینگی آستانه موجب افزایش ضریب بازیافت نفت از طریق تسهیل حرکت سیالات و نفوذ بهتر آب کم شور به نواحی غیر اشباع می شود هرچند این امر با افزایش تولید تجمعی آب همراه است. در مقابل، افزایش فشار مویینگی منجر به کاهش بازیافت نفت و محدود شدن جریان آب به مسیرهای با تراوایی بالا گردید. همچنین تحلیل نرخ های مختلف تزریق نشان داد که نرخ ۵۰۰۰ بشکه در روز بالاترین ضریب بازیافت و بهبود فشار مخزن را به همراه دارد در حالی که کاهش نرخ تزریق به ۱۰۰۰ بشکه در روز باعث افت محسوس در فشار مخزن و کاهش بازیافت نفت گردید. بر اساس نتایج انتخاب بهینه نرخ تزریق و تنظیم دقیق فشار مویینگی آستانه نقش کلیدی در افزایش بهره وری و مدیریت اقتصادی فنی مخازن نفتی ایفا می کند.

Keywords:

افزایش بازیابی , نفت , مدل سازی مخازن , نرخ تزریق , فشار مویینگی