بررسی رابطه ی بین نمادها در محیط کالبدی سالمندان و ایجاد حس سرزندگی در آنان

با توجه به روند افزایش جمعیت سالمند و تاثیرگذاری آن بر جامعه پرداختن به بهبود کیفیت زندگی آنان یکی از مهمترین مسایل قرن حاضر به شمار می آید. لذا شناخت عوامل محیطی ای که بتواند در بهبود شرایط زندگی آنان موثر باشد؛ ضرورت دارد. هدف از پژوهش حاضر، درک نیازهای سالمندان و ارایه راهکارهایی به منظور ایجاد حس سرزندگی در آنان است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و شیوه تحلیل آن از طریق استدلال منطقی صورت می پذیرد. در این مقاله نخست به بررسی نیازهای اساسی سالمندان و سپس با مقایسه و ارزیابی یافته های پژوهش به ارایه راهکارهایی جهت طراحی و مناسب سازی محیط زندگی آنان پرداخته شده است. یافته های حاصل از این پژوهش نشان داد از جمله مسائلی که می تواند موجب سازگاری سالمندان با مراکز نگهداری آنان، شود توجه به نیازهای روانی آنان است. محیط ساخته شده تا حدودی می تواند بستر یا تسهیل کننده ی تامین برخی از این نیازها باشد. سالمندان در محیط هایی که آنان را احاطه کرده است به تغییرات عمده تمایل ندارند. برقراری ارتباط ذهنی سالمندان با معانی قابل ادراک محیط کالبدی یا به عبارتی تطابق یافته های ادراکی حاصل از محیط با طرحواره های ذهنی از تجربیات گذشته آنان می تواند بیشترین اثرگذاری را بر سایر نیازها داشته باشد. بنابراین برای ایجاد ارتباط بین محیط ساخته شده امروز و نظر می رسد ارجاع به گذشته و مرور خاطرات با به کارگیری نمادها و نشانه ها در محیط ساخته شده می تواند در ایجاد حس سرزندگی گذشته به سالمندان موثر باشد.

Keywords:

سالمندان , محیط ساخته شده , نمادها , حس سرزندگی