تحلیل انتقادی نظام شهرسازی ایران از نگاه قانون، عرف و مد

امروزه در نظام شهرسازی ایران نه تنها قوانین و مقررات جایگاهی در انتظام بخشی به شهرسازی و معماری کشور ندارد بلکه پایه های عرفی حاکم بر جامعه ایرانی-اسلامی نیز مورد غفلت قرار گرفته است و آنچه مسیر شهرسازی ایران را به جهت گیری های مختلف هدایت می کند مبتنی بر مدگرایی تقلیدی است. این مدگرایی ناپایدار بوده و عدم سنخیت آن با شهرسازی بومی، ایران، ابعاد مجهولی را در توسعه شهرسازی کشور نمایان می سازد. پژوهش حاضر از ماهیت و رویکرد کیفی نویسنده مسئول برخوردار بوده و بیشتر بر تحلیل نقدگونه ای استوار است که با استفاده از استدلال منطقی هم در بعد نمونه های موردی و هم در بعد مطالعات نظری به تحلیل و بررسی جایگاه «قانون»، «عرف» و «مد» در نظام شهرسازی ایران می پردازد.

Keywords:

قانون , عرف , مد , نظام شهرسازی , تحلیل انتقادی