ارزیابی تاثیر برنامه ریزی تحصیلی هوشمند و نظم شخصی بر موفقیت یادگیری

هدف این پژوهش بررسی تاثیر برنامه ریزی تحصیلی هوشمند و نظم شخصی بر موفقیت یادگیری دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور و تحلیل نظام مند پژوهش های داخلی مرتبط با برنامه ریزی هوشمند، نظم شخصی و یادگیری بود. یافته های پژوهش نشان داد که برنامه ریزی تحصیلی هوشمند با ایجاد ساختار منسجم در فعالیت های آموزشی، به بهبود مدیریت زمان، افزایش تمرکز و ارتقای کیفیت یادگیری منجر می شود. همچنین مشخص شد که نظم شخصی نقش مکمل و تعیین کننده ای در میزان اثربخشی این نوع برنامه ریزی دارد و بدون آن، کارایی ابزارهای هوشمند کاهش می یابد. نتایج حاکی از آن است که تعامل فعال میان معلم و یادگیرنده، استفاده از داده های تحلیلی و توجه به عوامل روان شناختی مانند انگیزش و خودکارآمدی، تاثیر برنامه ریزی هوشمند را تقویت می کند. در مجموع، پژوهش حاضر نشان می دهد که موفقیت یادگیری حاصل هم افزایی میان فناوری هوشمند، نظم شخصی و هدایت آموزشی معلمان است و بهره گیری هدفمند از این مولفه ها می تواند به ارتقای کیفیت نظام آموزشی منجر شود.

Keywords:

برنامه ریزی تحصیلی هوشمند , نظم شخصی , موفقیت یادگیری , هوش مصنوعی