بررسی تاثیر ضابطه تیر ضعیف_ستون قوی بر نسبت دوران اعضای تیر و ستون قاب های خمشی بتن آرمه بهینه سازی شده بر اساس عملکرد

در این تحقیق، نسبت دوران ایجاد شده در اعضای تیر و ستون قاب های خمشی بتن آرمه، جابجایی نسبی طبقات در سطوح عملکردی قابلیت استفاده بی وقفه، ایمنی جانی و آستانه فروریزش با در نظر گرفتن نسبت های متفاوت برای ضابطه تیر ضعیف-ستون قوی در روند طراحی بهینه در چهارچوب نگرش طراحی مبتنی بر عملکرد، مورد بررسی قرار گرفته شده است. بمنظور بهینه سازی مبتنی بر عملکرد، از الگوریتم فراکاوشی مرکز جرم در این تحقیق استفاده شده است. لذا بمنظور برآوردی از میزان ایمنی سازه در برابر زلزله ها، استفاده از شاخص های کمی سازی ایمنی لرزه ای و ظرفیت فروریزش سازه ضروری به نظر می رسد. در این تحقیق جابجایی نسبی طبقات و نسبت دوران موجود به مجاز اعضای تیر و ستون هر سازه بهینه، با استفاده از تحلیل تاریخچه زمانی، تحت زلزله های دور و نزدیک گسل، محاسبه شده است. دو مثال ۳ و ۶ طبقه قابهای مورد مطالعه در این تحقیق می باشند که با در نظر گرفتن ضرایب ۰/۸، ۱/۲ و ۱/۶ برای کنترل ضابطه تیر ضعیف- ستون قوی در روند بهینه سازی مبتنی بر عملکرد طراحی شده اند. مطابق نتایج بدست آمده مشاهده می شود که افزایش نسبت تیر ضعیف- ستون قوی برای کنترل ضابطه مذکور در روند بهینه سازی، منجر به کاهش نسبت دوران ایجاد شده در تیرها و ستون های سازه می شود.

Keywords:

قاب خمشی بتن آرمه , بهینه سازی , طراحی مبتنی بر عملکرد , تیر ضعیف و ستون قوی , نسبت دوران موجود به مجاز