باز آفرینی بافت های فرسوده شهر شوش با رویکرد آینده پژوهی

هدف این تحقیق، باز آفرینی بافت های فرسوده شهر شوش با رویکرد آینده پژوهی می باشد، این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و با توجه به مولفه های مورد بررسی، رویکرد حاکم بر آن توصیفی – تحلیلی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دو گروه از خبرگان سازمانی و دانشگاهی  و مردم ساکن نواحی بافت فرسوده شهری شوش بوده است که به صورت نمونه گیری  هدفمند، ۲۵ نفر از خبرگان واجد شرایط و۵۵ نفر از ساکنین این مناطق انتخاب شدند.ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه می باشد و از تکنیک پویش محیطی و دلفی برای شناسایی متغیرهاوشاخص ها استفاده شده است.داده های بدست آمده از طریق نرم افزار MICMAC و ماتریس تحلیل اثر متقاطع تجزیه و تحلیل شدند. ۵ شاخص که شامل عواملی است که هم تاثیرگذاری بالایی بر فرآیند بازآفرینی دارند و هم از تاثیرپذیری بالایی برخوردارند و۲۴ مولفه(زیر شاخص ) به عنوان شاخص های اصلی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحلیل شاخص ها و نحوه پراکنش متغیرها حاکی از پایداری سیستم بافت فرسوده شهر شوش می باشد و نشان دهنده ثبات متغیرهای تاثیر گذار و تداوم تاثیر بر سایر متغیر ها می باشد. . همچنین نتایج نشان داد که رویکردی جامع، با در نظر گرفتن ابعاد مختلف و تاکید بر آینده پژوهی، مشارکت مردمی، و بهره گیری از فناوری های نوین، می تواند به موفقیت بازآفرینی بافت های فرسوده شهر شوش کمک کند.

Keywords:

Revitalization , Worn-out Textures , Shush City , Future-oriented Approach , باز آفرینی , بافت های فرسوده , شهر شوش , رویکرد آینده پژوهی