مقایسه اثربخشی درمان گروهی فعال سازی رفتاری، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی و کیفیت زندگی افراد مبتلا به سرطان

این پژوهش از حیث هدف از نوع کاربردی و از حیث روش یک مطالعه مقطعی از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری بود. جامعه ی آماری شامل کلیه ی افراد مبتلا به سرطان شهر بوشهر در آبان ۱۳۹۹ تا فروردین ۱۴۰۰ بود. از این جامعه ۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه ۱۰ نفری (سه گروه آزمایشی و یک گروه کنترل)، گمارده شدند. پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی(۱۹۹۶) و افسردگی بک(۱۹۹۸) به عنوان پیش آزمون بر روی کلیه ی شرکت کنندگان اجرا گردید. سپس افراد گروه آزمایش اول درمان گروهی فعال سازی رفتاری، گروه آزمایش دوم درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و گروه آزمایش سوم نیز شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی را در ده جلسه ی ۹۰ دقیقه ای دریافت کردند. اما افراد گروه کنترل، مداخله ی دریافت نکردند. به دلیل شرایط کرونایی مداخلات درمانی، به صورت ویدیوکال برگزار گردید. در نهایت پرسشنامه های مذکور به عنوان پس آزمون بر رو کلیه ی شرکت کنندگان اجرا شد. به منظور پیگیری اثربخشی، پس از یک ماه، کلیه ی شرکت کنندگان مجددا به پرسشنامه ها پاسخ دادند. یافته ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون های تعقیبی توکی و بونفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج، میانگین نمرات پس آزمون بیماران هر سه گروه آزمایش در متغیر های افسردگی و کیفیت زندگی به ترتیب کاهش و افزایش معناداری نسبت به گروه کنترل داشت(۰۵/۰P<). این تفاوت ها در مرحله ی پیگیری نیز معنادار بود(۰۵/۰P<). با این حال تفاوت میزان اثربخشی سه درمان مذکور بر کاهش افسردگی و افزایش کیفیت زندگی، در سطح معناداری نبود(۰۵/۰P>).

Keywords:

کیفیت زندگی