تدلیس در نکاح و تاثیر آن بر مهریه زوجه

Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 2

نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JWSF-18-67_005

تاریخ نمایه سازی: 19 بهمن 1404

Abstract:

در قانون مدنی ایران، تدلیس در عقد نکاح، صراحتا پیش بینی نشده است ولی با توجه به احکام و مبانی فقهی و برخی مواد قانون مدنی از جمله ماده ۱۱۲۸ ق.م. می توان گفت یکی از موجبات فسخ نکاح، تدلیس است. تدلیس در نکاح در صورت تحقق و احراز شرایط آن، علاوه بر حق فسخ، شخص فریب خورده، می تواند ضرر و زیان های خود را از تدلیس کننده درخواست کند و علاوه بر آن شخص تدلیس کننده، در صورت داشتن سوء نیت، مسوولیت کیفری خواهد داشت. اگر عقد نکاح به خاطر تدلیس، قبل از نزدیکی فسخ شود اعم از اینکه علت فسخ از جانب مرد باشد یا زن، هیچ گونه مهری به زن تعلق نمی گیرد اما اگر مرد بعد از نزدیکی، عقد نکاح را به خاطر تدلیس فسخ نماید، زن مستحق کل مهر خواهد بود در مقاله حاضر با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی ابتدا به مفهوم فقهی و حقوقی تدلیس و سپس ارکان تدلیس و تفاوت و قابلیت جمع، خیار تدلیس با خیار عیب و تخلف از شرط صفت و نیز تاثیر تدلیس هر یک از زوجین و شخص ثالث در میزان مهریه زوجه و نهایتا فوریت اعمال خیار تدلیس و مسوولیت کیفری پرداخته شده است.

Authors

علی دادمهر

استادیار گروه حقوق، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران ( نویسنده مسئول).

سیده الهه دادمهر

دانشجوی دکتری گروه حقوق واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.