بررسی اثرات کیفیت زندگی بر اشتغال زنان در ایران

هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر شاخص کیفیت زندگی بر میزان مشارکت زنان در بازار کار ایران است. این در حالی است که در اغلب پژوهش های انجام یافته عوامل موثر بر اشتغال زنان مورد مطالعه قرار گرفته و یا به بررسی اثرات اشتغال زنان بر کیفیت زندگی آنان پرداخته اند و این موضوع به عنوان نوآوری پژوهش حاضر به شمار می رود. بازه زمانی مورد بررسی از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۹۹ است که در آن از روش خود توضیح برداری با وقفه های گسترده (ARDL) بهره گرفته شده است. در این مطالعه که از نوع علی تحلیلی است سعی شده تا اثرات عوامل شاخص کیفیت زندگی نظیر درآمد سرانه، میزان باسوادی، امید به زندگی و فناوری اطلاعات بر اشتغال مورد بررسی قرار گیرند. نتایج بدست آمده از پژوهش حاکی از آن است که درآمد سرانه، میزان باسوادی، امید به زندگی تاثیر مثبت و معنی دار، در حالی که دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات تاثیر منفی و معنی داری بر اشتغال زنان در دوره ی مورد بررسی داشته است. در کل بر اساس نتایج بدست آمده می توان گفت که با برنامه ریزی در راستای افزایش کیفیت زندگی از طریق بالا بردن میزان باسوادی زنان و بهبود امید به زندگی توسط انجام هزینه های آموزشی و سلامت و بهداشت، زمینه ی افزایش اشتغال زنان را فراهم کرد. همچنین با بکارگیری فناوری های مدرن از جمله ICT از سوی دولت ها، برنامه ریزی مناسبی جهت بهبود کسب و کار زنان در فضای مجازی انجام داد.

Keywords:

اشتغال زنان , کیفیت زندگی , نرخ با سوادی , مدل ARDL.